وقتي كه به مرگ فكر ميكنيد چه رنگي به ذهنتات خطور ميكند؟ چه رنگي را بايد براي مراسم تدفين بپوشيد؟ خب، اين بستگي به مكاني دارد كه شما زندگي ميكنيد. امريكايي به صورت سنتي رنگ سياه را سمبل مرگ ميدانند، سنتي كه از اروپا به اين سواحل آورده شده است. در دورة ويكتوريا، وقتي انسان يكي از كساني را كه خيلي دوست ميداشت از دست ميداد، به نشانه كمبود او حلقه گلي سياه را بر روي درب منزل ميگذاشت. بيوهها براي سوگواري بايد براي ماهها يا اينكه تا آخر عمر لباس سياه ميپوشيدند. اگر بيوهاي از اين كار سر باز ميزد، اعتبارش در ميان مردمم از بين ميرفت. هر چند كه امروزه امريكايي ها آن رسمها را به كلي كنار زدهاند و امروزه پوشيدن هر لباسي براي مراسم تدفين قابل قبول است. تنها چيزي كه در روز تدفين مهم است مرتب بودن و با سليقه بودن در انتخاب لباس است. بعلاوه اين روزها، ماشينهاي نعش كش هم با رنگهاي مختلف وظيفه شان را انجام ميدهند. ديگر از آن همه وقار و سياهي خبري نيست، بيشتر شركتهاي تدفين از رنگ سفيد براي ماشينهايشان استفاده ميكنند.
نكته جالب اينجاست كه رنگ سياه در چين نشانه مرگ نيست. چينيها و ديگر كشورهاي آسيايي به صورت سنتي رنگ سفيد را نشانه مرگ ميدانند و در روز تدفين هم لباس سفيد ميپوشند. حالا چرا سفيد؟ براي اينكه رنگ سفيد بيشتر شبيه رنگ پوست يك انسان مريض و همچنين جسد ميباشد. همچنين ميتواند نشانه استخوانهاي سفيد هم باشد، يك عامل اساسي چون چينيها معمولاً مرده ها را ميسوزانند. در مقابل سياه، در اروپا نشان نبود روشنايي، حتي نمايانگر شبي تاريك در ميان ناشناخته هاست.
به هر حال امريكاييها و اروپائيها از سنگ قبر سفيد هم استفاده ميكنند كه بر روي آن فاختهاي را نقش كردهاند كه نمايانگر آرامش ابدي است.
حالا چند تا سوال كوچولو
-رنگ مرگ شما چه رنگيه؟
-از رنگش خوشتون مياد؟
-دلتون ميخواست چه رنگي باشه؟
جواب من:
واسه من يكي كه رنگي نداره، اما اگه رنگي بود دلم ميخواست اين رنگي باشه.